Kilo CLI na telefonie, laptopie i w przeglądarce

Kilo jest w Happierze dostawcą eksperymentalnym i ta strona mówi to na wstępie, a nie na dole. W praktyce oznacza to niewiele: instalacja to zwykły npm package, sesja to zwykły podproces, a części, dla których ludzie instalują Happiera — zapis rozmowy, diffy, zatwierdzenia na każdym urządzeniu — są zwyczajne. Oznacza to natomiast, że dostawca siedzi za eksperymentalnym wdrożeniem w ustawieniach dostawców w aplikacji, więc jest przełącznikiem, który włączasz, a nie wierszem, który już tam jest.

Własna zapowiedź Kilo to orkiestracja — „planuj, debuguj i koduj szybko dzięki nawigacji z klawiatury w wierszu poleceń” — z trybami Architect, Ask, Debug i Orchestrator oraz własną bramą do dużego katalogu modeli. Happier nie stawia modelu przed niczym z tego; robi natomiast to, że mówi tym samym dialektem uprawnień, który Kilo już rozumie. Zatwierdzenia trafiają jako obiekt OPENCODE_PERMISSION w środowisku procesu, dokładnie taki sam, jaki czyta rodzina OpenCode, więc wybór trybu tylko do odczytu albo Bezpiecznego YOLO dokonany na telefonie jest egzekwowany przez własną politykę CLI, a nie przez coś, co zgaduje w jego imieniu.

Jeden szczegół zatwierdzeń warto znać, zanim cię zaskoczy. Gdy zezwalasz na wywołanie narzędzia Kilo, Happier wybiera opcję „pozwól na tę sesję”, a nie „pozwól raz”, bo zaobserwowano, że wybór jednorazowy zostawia wywołanie narzędzia w zawieszeniu. Druga rzecz, której należy oczekiwać, to pierwszy start: Kilo potrafi przy pierwszym uruchomieniu po protokole instalować wtyczki i pobierać metadane modeli, więc uruchomienie dostaje dziewięćdziesiąt sekund, zanim zostanie uznane za nieudane, a jeśli zawiódł krok z wtyczkami, dostajesz polecenie uruchomienia kilo raz w terminalu, zamiast oglądać jego stderr. Jego logowanie też jest poleceniem ze slashem — strona dostawcy otwiera Kilo i wysyła /connect.

Kilo CLI to terminalowy agent kodujący instalowany jako npm package. happier kilo uruchamia go w twoim repozytorium na twoim własnym koncie Kilo, jako zwykły podproces na twoim komputerze.

Dalej zachowuje się jak wszystko inne w Happierze: zapis rozmowy, diffy i prośby o zatwierdzenie są na każdym urządzeniu, na którym jesteś zalogowany, a kod nigdy nie opuszcza komputera, na którym działa agent.

Aplikacje na iOS i Androida, aplikacja desktopowa na macOS, Windows i Linuksa oraz app.happier.dev to klienci procesu Kilo CLI działającego na twoim komputerze — a nie lustra tylko do odczytu. Odpowiedz na prośbę o uprawnienia, wyślij kolejną instrukcję, przejrzyj repozytorium, przeczytaj diff. Transkrypcja jest szyfrowana end-to-end, zanim opuści twój komputer, więc serwer, który ją niesie, trzyma szyfrogram.

Happier instaluje się na komputerze, który już trzyma twoje repozytorium, a happier kilo uruchamia tam Kilo CLI jako zwykły podproces, w katalogu, który wskażesz, zalogowany tak, jak ty go zalogowałeś. Między agentem a Kilo nie ma żadnej bramki, a twój kod źródłowy nie ma kopii nigdzie indziej.

Happier najpierw szuka kilo w twoim PATH i uruchamia kopię, którą zainstalowałeś. Jeśli jej nie ma, może zainstalować @kilocode/cli w ~/.happier/tools/providers/kilo/ — we własnym katalogu, nie w twoim globalnym prefiksie npm. Kopia, którą zarządzasz sam, nigdy nie zostaje podmieniona ani zaktualizowana za twoimi plecami.

Własną stronę Kilo o Kilo CLI znajdziesz pod kilo.ai/docs/cli. Happier jej nie kopiuje, bo kopia cudzej instrukcji instalacji to kopia, która się dezaktualizuje.

Referencja konfiguracji po stronie Happier — Kilo CLI w dokumentacji Happier.

Kilo CLI to jeden z 13 agentów kodujących z wiersza poleceń, które uruchamia Happier, a wszystkie dzielą jedną listę sesji, jedną skrzynkę uprawnień, jeden zestaw skrótów klawiszowych i jedną konfigurację MCP.

You define an MCP server once, and because Kilo CLI does not consume MCP directly, Happier hands the same tool surface to it through the happier tools shell bridge instead — the same tools, delivered as commands it can run. The app previews the effective tool surface before a session starts, so which one you got is visible rather than inferred.

Liczy się to najbardziej w dni, gdy uruchamiasz więcej niż jednego: sesje różnych dostawców obok siebie i dotknięcie powiadomienia otwierające sesję, która zgłosiła żądanie, a nie drzwi wejściowe aplikacji. Pełna lista jest tutaj.

Wpisanie happier kilo w terminalu uruchamia sesję dokładnie tam, gdzie stoisz, a ta sama sesja jest w tym samym czasie w aplikacji. To, co czytasz w tej powłoce, jest własnym widokiem sesji od Happier — transkrypcja, monity o uprawnienia, wyjście narzędzi — a nie interfejsem Kilo CLI. Nikt nie musi rezygnować z terminala, żeby mieć klienta na telefon.

Nie ma przekazania do własnego TUI Kilo CLI. Istnieje ono dla Claude Code, Codex i OpenCode; przy Kilo CLI sesja po obu stronach pozostaje sesją Happiera. happier attach <session-id> wypisuje sesje na tym komputerze i oznacza te, których nie umie podpiąć ponownie, zamiast zawodzić po tym, jak którąś wybierzesz.

Przewodnik po attach wymienia przypadki, zamiast obiecywać je wszystkie.

Jedno polecenie na komputerze, który trzyma twój kod, a potem happier kilo w repozytorium, w którym chcesz pracować.

Instrukcje krok po kroku są w przewodnikach. Całość jest na licencji MIT, a relay możesz prowadzić sam.