Limit użycia nie powinien kończyć twojej sesji.

Dostawca odrzuca turę, a Happier pokazuje „Osiągnięto limit użycia”, z czasem resetu, jeśli dostawca go podał. Stamtąd: czekaj — „Wznów po zresetowaniu limitu” zachowuje sesję i sama ją podejmuje — albo „Sprawdź limit teraz”, żeby ponowić sondowanie, albo przestań czekać. Czekanie jest tym, co ratuje popołudnie: Happier trzyma czas resetu, sprawdza go za ciebie, uruchamia sesję ponownie, jeśli w międzyczasie zakończyła działanie, i wysyła prompt, żeby kontynuować od przerwanego kontekstu. Zaznacz raz „Zawsze czekaj i wznawiaj”, a przestaniesz być pytany — każdy kolejny limit jest obsługiwany tak samo, bez niczyjego nadzoru. Sesja Codex idzie o krok dalej i sama uzbraja oczekiwanie, gdy ustawisz „Kontynuuj automatycznie”.

Ten baner pojawia się dla Claude Code, Codex, OpenCode, Gemini i Pi. Żaden inny agent w rejestrze nie raportuje limitów użycia do Happier w formie, na którą może zareagować, więc tam dostajesz to, co wypisze własne CLI dostawcy.

Pula należy do połączonej usługi, a nie do agenta. Połączona usługa to rodzaj poświadczenia — subskrypcja Claude, subskrypcja Codex, klucz Anthropic albo OpenAI, login Gemini — a pula to zestaw twoich własnych kont w jednej z nich. To, którego agenta uruchamiasz, jest osobnym wyborem, dokonywanym przy starcie sesji.

Więc ta sama pula obsługuje więcej niż jednego agenta. Subskrypcje Claude i klucze Anthropic konsumują Claude Code, OpenCode i Pi; subskrypcje Codex i klucze OpenAI — Codex, OpenCode i Pi; loginy Gemini — Gemini. Zbuduj pulę ze swoich dwóch kont Claude, a będzie na miejscu niezależnie od tego, czy tego popołudnia otworzysz Claude Code, OpenCode czy Pi.

Nic się nie przełącza, dopóki nie zbudujesz puli, a pulę robi się celowo: Ustawienia → Połączone usługi, otwórz usługę, do której należą te konta, potem Pule → Utwórz pulę, nazwij ją i dodaj konta, które mają w niej być. Dopóki jej nie ma, każda sesja używa tego jednego konta, które wybrałeś, i zatrzymuje się, gdy to konto się zatrzyma.

Gdy pula już istnieje, startuje z włączonym automatycznym przełączeniem, dla tych usług, które potrafią zmienić konto wewnątrz działającej sesji. Na puli jest przełącznik — „Automatyczne przełączenie” — a wyłączenie go zostawia ci pulę przełączaną ręcznie, co jest rozsądnym sposobem pracy, jeśli wolisz decydować za każdym razem.

Wartości domyślne są celowo mało ambitne. Happier przełącza się awaryjnie na innego członka, preferując tego, który ma najwięcej pozostałego limitu, najwyżej raz na turę i trzy razy na godzinę sesji, z trzydziestosekundowym odstępem pomiędzy. Kiedy dostawca mówi, że limit resetuje się o określonej godzinie, Happier bierze go za słowo i nie traktuje tego konta jako kandydata do tego czasu. Pula służy do tego, żeby nie stracić dwudziestu minut na ponowne logowanie; nie jest usługą rotacji kont, a limit na godzinę jest po to, żeby po cichu się nią nie stała.

Ludzie często nazywają to równoważeniem obciążenia. To, co robi Happier, jest węższe i warto to wiedzieć, zanim zapłacisz za drugą subskrypcję: nie rozkłada pracy na twoje konta, żeby utrzymać je na równym poziomie. Nic się w ogóle nie rusza, dopóki konto, na którym jesteś, ma jeszcze zapas. Pula jest tam na moment, gdy jedno się skończy — produkt nazywa to automatycznym przełączeniem awaryjnym i dokładnie tym to jest.

Pula kont jest dla kont, które należą do ciebie. Kształt tej funkcji to jedna osoba z kilkoma własnymi loginami — prywatna subskrypcja Max i służbowe stanowisko Claude, subskrypcja Codex i klucz OpenAI — trzymanymi widocznie i przełączalnie w jednym miejscu, zamiast ponownego uwierzytelniania CLI za każdym razem, gdy limit się skończy.

To nie jest sposób na posadzenie kilku osób na jednej subskrypcji. Warunki dostawców — zarówno Anthropic, jak i OpenAI — zabraniają dzielenia jednej subskrypcji między osoby, a pulowanie tego nie zmienia: jeśli użyjesz go w ten sposób, jesteś poza warunkami swojego dostawcy i żaden klient tego za ciebie nie naprawi.

Nie jesteśmy prawnikami, nie dajemy żadnej gwarancji, a warunki dostawców się zmieniają. Przeczytaj je. Jeśli twoja organizacja ma umowę z dostawcą, sprawdź ją, zanim podłączysz konto służbowe.

Dwa konta połączone w tej samej usłudze, jedna pula i sprawdzenie, że wskaźnik działa. Zbudowanie puli to zadanie dla aplikacji — Ustawienia → Połączone usługi, wybierz usługę, Pule — bo żadne polecenie jej nie tworzy; happier connect loguje konto z powłoki i na tym kończy. Uruchomienie sesji na już zbudowanej puli to ta połowa, która jest w CLI: happier --auth cs:<id> przyjmuje identyfikator profilu albo puli. Jest też dłuższy zapis cs:group:<id> na wypadek, gdy profil i pula dzielą identyfikator, a krótka forma nie potrafi ich rozróżnić.

Najpierw podłączenie kont, a ta część ma referencję konfiguracji: jak działa logowanie u każdego dostawcy, który agent może użyć którego poświadczenia i skąd pochodzą migawki limitów.

Relay hostowany u siebie może to wyłączyć i może wyłączyć wskaźniki limitów niezależnie od pulowania. Jeśli jesteś na cudzym serwerze, a ekranu Pul brakuje, to odpowiedź tego serwera, a nie błąd.