Grok Build CLI z telefonu albo zza biurka

Grok Build niesie najdłuższą listę rzeczy, których Happier z nim nie potrafi, a lista jest konkretna, a nie ogólnikowa: brak listowania sesji, brak forkowania, brak cofania, brak przekazywania stanu dostawcy. Happier uruchamia grok w trybie Agent Client Protocol bezpiecznym względem aktualizacji — automatyczna aktualizacja CLI jest na czas sesji wyłączona, więc wydanie, które wejdzie w środku rozmowy, nie może zmienić programu, z którym rozmawiasz — i przekazuje mu serwery MCP natywnie, choć i ta ścieżka jest oznaczona jako eksperymentalna.

Dziwactwo, które wygląda alarmująco, a takie nie jest: Grok nie daje Happierowi żadnego niezawodnego, nieinteraktywnego sposobu na sprawdzenie zapisanego logowania, więc strona dostawcy pokazuje dla niego „Nieznany”. Jest to brakujący sygnał, a nie werdykt — uzgadnianie protokołu waliduje konto niezależnie dla każdej sesji, więc sesja, która się uruchamia, jest sesją, która się uwierzytelniła. Jest też druga droga wejścia dla komputera, na którym nie otworzysz przeglądarki: obok zwykłego logowania strona dostawcy może uruchomić przepływ z kodem urządzenia, co jest różnicą między zalogowaniem się na maszynie bez ekranu a odpuszczeniem sobie. XAI_API_KEY w środowisku jest również respektowany, a Happier trzyma jego wartość poza metadanymi sesji i logami.

Dwa kolejne miejsca, w których integracja jest celowo dosłowna. Modele to wyłącznie te, które ogłasza działająca sesja: kontrolka wysiłku rozumowania pojawia się dla modelu, który mówi, że ją ma, żaden zapasowy identyfikator modelu nie jest wymyślany, gdy CLI nie podaje inwentarza, a przełączenie odrzucone przez CLI jest raportowane jako odrzucenie, a nie pokazywane jako sukces. Pytania strukturalne Groka są rysowane jako pytania — prompt bez ogłoszonych wyborów przyjmuje wolny tekst, prompt z wyborami wciąż może przyjąć twoją własną odpowiedź, a przecinki i znaki nowej linii przeżywają podróż. Happier szuka pliku binarnego w twoim PATH i w ~/.grok/bin, gdzie umieszcza go instalator xAI.

Grok Build to kodujące CLI od xAI. happier grok uruchamia plik binarny grok w twoim repozytorium po Agent Client Protocol, na tych poświadczeniach xAI, które dany komputer już ma.

Integracja jest eksperymentalna, a oto jej granice: listowanie sesji, forkowanie, przewijanie wstecz i przekazywanie stanu dostawcy nie są dziś dla Groka obsługiwane. Strona dokumentacji Happiera podlinkowana niżej jest właściwą lekturą, zanim zaplanujesz wokół niego przepływ pracy.

Aplikacje na iOS i Androida, aplikacja desktopowa na macOS, Windows i Linuksa oraz app.happier.dev to klienci procesu Grok Build działającego na twoim komputerze — a nie lustra tylko do odczytu. Odpowiedz na prośbę o uprawnienia, wyślij kolejną instrukcję, przejrzyj repozytorium, przeczytaj diff. Transkrypcja jest szyfrowana end-to-end, zanim opuści twój komputer, więc serwer, który ją niesie, trzyma szyfrogram.

Happier instaluje się na komputerze, który już trzyma twoje repozytorium, a happier grok uruchamia tam Grok Build jako zwykły podproces, w katalogu, który wskażesz, zalogowany tak, jak ty go zalogowałeś. Między agentem a xAI nie ma żadnej bramki, a twój kod źródłowy nie ma kopii nigdzie indziej.

Happier szuka grok w twoim PATH i uruchamia kopię, którą zainstalowałeś. xAI dystrybuuje go skryptem instalacyjnym, a nie pakietem; Happier może pokazać ci to polecenie, ale sam nie wykona skryptu instalacyjnego dostawcy — receptury dostawców są odrzucane, dopóki wprost na nie nie zezwolisz.

Własny przewodnik instalacji i logowania xAI znajdziesz pod x.ai/cli. Happier go nie kopiuje, bo kopia cudzej instrukcji instalacji to kopia, która się dezaktualizuje.

Referencja konfiguracji po stronie Happier — Grok Build w dokumentacji Happier.

Grok Build to jeden z 13 agentów kodujących z wiersza poleceń, które uruchamia Happier, a wszystkie dzielą jedną listę sesji, jedną skrzynkę uprawnień, jeden zestaw skrótów klawiszowych i jedną konfigurację MCP.

You define an MCP server once and Grok Build receives it as native MCP inventory, next to whatever MCP servers it already had of its own.

Liczy się to najbardziej w dni, gdy uruchamiasz więcej niż jednego: sesje różnych dostawców obok siebie i dotknięcie powiadomienia otwierające sesję, która zgłosiła żądanie, a nie drzwi wejściowe aplikacji. Pełna lista jest tutaj.

Wpisanie happier grok w terminalu uruchamia sesję dokładnie tam, gdzie stoisz, a ta sama sesja jest w tym samym czasie w aplikacji. To, co czytasz w tej powłoce, jest własnym widokiem sesji od Happier — transkrypcja, monity o uprawnienia, wyjście narzędzi — a nie interfejsem Grok Build. Nikt nie musi rezygnować z terminala, żeby mieć klienta na telefon.

Nie ma przekazania do własnego TUI Grok Build. Istnieje ono dla Claude Code, Codex i OpenCode; przy Grok Build sesja po obu stronach pozostaje sesją Happiera. happier attach <session-id> wypisuje sesje na tym komputerze i oznacza te, których nie umie podpiąć ponownie, zamiast zawodzić po tym, jak którąś wybierzesz.

Przewodnik po attach wymienia przypadki, zamiast obiecywać je wszystkie.

Jedno polecenie na komputerze, który trzyma twój kod, a potem happier grok w repozytorium, w którym chcesz pracować.

Instrukcje krok po kroku są w przewodnikach. Całość jest na licencji MIT, a relay możesz prowadzić sam.