GitHub Copilot CLI, sterowane z telefonu

Copilot to agent, przy którym warto zadać pytanie o tożsamość, zanim zaczniesz, i jest to pytanie o komputer, a nie o Happiera. CLI rozstrzyga, którą tożsamość GitHub dana maszyna już ma — gh auth login wykonane przez kogoś miesiące temu albo token wyeksportowany na potrzeby CI — i w takiej tożsamości agent działa, gdy dotyka repozytorium. Happier nie trzyma dla niego własnej tożsamości GitHub i żadnej nie podstawia.

Nie jest to zgadywanie, tylko sposób, w jaki zaimplementowano sprawdzenie. Happier odczytuje COPILOT_GITHUB_TOKEN, potem GH_TOKEN, potem GITHUB_TOKEN, a jeśli żaden z nich nie jest ustawiony, pyta GitHub CLI o token — więc odpowiedź na stronie dostawcy jest odpowiedzią, którą dostanie Copilot. Jest to celowo ustalane osobno dla każdego komputera, a powodem jest własna dokumentacja GitHuba: zalogowanie się na laptopie nie loguje cię na maszynie budującej, a strona mówi, o którą chodzi. GitHub umieszcza też aktywną subskrypcję Copilot w wymaganiach wstępnych tego CLI, więc jeśli agent zatrzyma się z błędem subskrypcji, jest to bramka dostawcy, a nie nasza.

Rzecz łatwa do przeoczenia i warta posiadania na telefonie: twoje umiejętności jadą razem z nim. Pakiety SKILL.md w .github/skills w repozytorium i w ~/.copilot/skills na danym komputerze są wykrywane jako zasoby promptu, więc instrukcje, które napisałeś dla Copilota przy biurku, obowiązują w sesji zaczętej z pociągu. Narzędzia idą w drugą stronę — Copilot nie przyjmuje serwerów MCP bezpośrednio, więc te zdefiniowane w Happierze docierają do niego przez most powłoki happier tools, jako polecenia, a nie jako inwentarz, a aplikacja pokazuje ci, jaką powierzchnię dostała sesja, zanim wystartuje.

GitHub dostarcza agenta Copilot do wiersza poleceń, który pracuje na repozytorium tak jak pozostałe CLI tutaj, na uprawnieniu Copilot, które już masz. happier copilot uruchamia tę binarkę w twojej tożsamości GitHub.

Ponieważ jest to program terminalowy, komputer, na którym działa, nie musi być komputerem, na który patrzysz. Happier utrzymuje sesję czytelną i gotową do odpowiedzi z telefonu, karty przeglądarki albo aplikacji desktopowej, podczas gdy repozytorium zostaje na miejscu.

Aplikacje na iOS i Androida, aplikacja desktopowa na macOS, Windows i Linuksa oraz app.happier.dev to klienci procesu GitHub Copilot CLI działającego na twoim komputerze — a nie lustra tylko do odczytu. Odpowiedz na prośbę o uprawnienia, wyślij kolejną instrukcję, przejrzyj repozytorium, przeczytaj diff. Transkrypcja jest szyfrowana end-to-end, zanim opuści twój komputer, więc serwer, który ją niesie, trzyma szyfrogram.

Happier instaluje się na komputerze, który już trzyma twoje repozytorium, a happier copilot uruchamia tam GitHub Copilot CLI jako zwykły podproces, w katalogu, który wskażesz, zalogowany tak, jak ty go zalogowałeś. Między agentem a GitHub nie ma żadnej bramki, a twój kod źródłowy nie ma kopii nigdzie indziej.

Happier najpierw szuka copilot w twoim PATH i uruchamia kopię, którą zainstalowałeś. Jeśli jej nie ma, może zainstalować @github/copilot w ~/.happier/tools/providers/copilot/ — we własnym katalogu, nie w twoim globalnym prefiksie npm. Kopia, którą zarządzasz sam, nigdy nie zostaje podmieniona ani zaktualizowana za twoimi plecami.

Własną stronę GitHub o GitHub Copilot CLI znajdziesz pod docs.github.com/en/copilot/how-tos/set-up/install-copilot-cli. Happier jej nie kopiuje, bo kopia cudzej instrukcji instalacji to kopia, która się dezaktualizuje.

Referencja konfiguracji po stronie Happier — GitHub Copilot CLI w dokumentacji Happier.

GitHub Copilot CLI to jeden z 13 agentów kodujących z wiersza poleceń, które uruchamia Happier, a wszystkie dzielą jedną listę sesji, jedną skrzynkę uprawnień, jeden zestaw skrótów klawiszowych i jedną konfigurację MCP.

You define an MCP server once, and because GitHub Copilot CLI does not consume MCP directly, Happier hands the same tool surface to it through the happier tools shell bridge instead — the same tools, delivered as commands it can run. The app previews the effective tool surface before a session starts, so which one you got is visible rather than inferred.

Liczy się to najbardziej w dni, gdy uruchamiasz więcej niż jednego: sesje różnych dostawców obok siebie i dotknięcie powiadomienia otwierające sesję, która zgłosiła żądanie, a nie drzwi wejściowe aplikacji. Pełna lista jest tutaj.

Wpisanie happier copilot w terminalu uruchamia sesję dokładnie tam, gdzie stoisz, a ta sama sesja jest w tym samym czasie w aplikacji. To, co czytasz w tej powłoce, jest własnym widokiem sesji od Happier — transkrypcja, monity o uprawnienia, wyjście narzędzi — a nie interfejsem GitHub Copilot CLI. Nikt nie musi rezygnować z terminala, żeby mieć klienta na telefon.

Nie ma przekazania do własnego TUI GitHub Copilot CLI. Istnieje ono dla Claude Code, Codex i OpenCode; przy GitHub Copilot CLI sesja po obu stronach pozostaje sesją Happiera. happier attach <session-id> wypisuje sesje na tym komputerze i oznacza te, których nie umie podpiąć ponownie, zamiast zawodzić po tym, jak którąś wybierzesz.

Przewodnik po attach wymienia przypadki, zamiast obiecywać je wszystkie.

Jedno polecenie na komputerze, który trzyma twój kod, a potem happier copilot w repozytorium, w którym chcesz pracować.

Instrukcje krok po kroku są w przewodnikach. Całość jest na licencji MIT, a relay możesz prowadzić sam.