Codex na telefonie, z aplikacji open source

Codex to agent, którego Happier domyślnie uruchamia w trybie App Server, a użyteczną konsekwencją jest odmowa: jeśli dla nowej sesji tryb App Server jest niedostępny, uruchomienie kończy się błędem, zamiast po cichu zejść do czegoś słabszego, więc ACP albo MCP są wyborami, które podejmujesz świadomie, a nie awaryjnymi rozwiązaniami, które przydarzają ci się za plecami sesji zachowującej się potem inaczej niż poprzednia.

Stawka tego wyboru jest spisana, a nie wyczuwana. Na domyślnym runtime rozmowę w Codex można sforkować, cofnąć do wcześniejszego punktu i zapytać, czy limit użycia już minął; wybierz zamiast tego runtime MCP albo ACP, a wydanie traci wszystkie trzy — dokładnie dlatego cicha degradacja byłaby źle rozumianą uprzejmością. Codex zachowuje też własny TUI, do którego można cię z powrotem oddać — happier attach daje ci prawdziwy interfejs Codex na już działającej sesji, a dopóki trzyma go terminal, cokolwiek wyślesz z aplikacji, czeka w kolejce, zamiast pojawiać się pod twoim kursorem.

Jest to także jeden z dwóch agentów, u których konto może zmienić się w trakcie sesji. Podłącz raz subskrypcję Codex albo klucz OpenAI, a sesja, która natrafi na limit jednego z nich, może zostać przeniesiona na inny profil w tej samej grupie, zamiast zostać porzucona — co najwyżej raz na turę i trzy razy w godzinie sesji, więc jest to ratunek, a nie rotacja. Samo logowanie pozostaje po stronie dostawcy: strona dostawcy uruchamia codex login na wybranym przez ciebie komputerze, a zapisane poświadczenie zostaje na miejscu.

Codex CLI to terminalowy agent kodujący od OpenAI, dostarczany jako plik binarny wydania z repozytorium openai/codex. happier codex uruchamia go w repozytorium, które mu wskażesz — z tymi samymi prośbami o zatwierdzenie, w tym samym katalogu roboczym i na tym samym koncie co przy samodzielnym uruchomieniu.

Zmienia się to, skąd możesz go czytać. Zapis rozmowy, diffy plików i prośby o zatwierdzenie pojawiają się w aplikacji Happier na telefonie, w karcie przeglądarki albo w aplikacji desktopowej, zaszyfrowane end-to-end, zanim opuszczą twój komputer.

Aplikacje na iOS i Androida, aplikacja desktopowa na macOS, Windows i Linuksa oraz app.happier.dev to klienci procesu Codex CLI działającego na twoim komputerze — a nie lustra tylko do odczytu. Odpowiedz na prośbę o uprawnienia, wyślij kolejną instrukcję, przejrzyj repozytorium, przeczytaj diff. Transkrypcja jest szyfrowana end-to-end, zanim opuści twój komputer, więc serwer, który ją niesie, trzyma szyfrogram.

Happier instaluje się na komputerze, który już trzyma twoje repozytorium, a happier codex uruchamia tam Codex CLI jako zwykły podproces, w katalogu, który wskażesz, zalogowany tak, jak ty go zalogowałeś. Między agentem a OpenAI nie ma żadnej bramki, a twój kod źródłowy nie ma kopii nigdzie indziej.

Happier najpierw szuka codex w twoim PATH i uruchamia kopię, którą zainstalowałeś. Jeśli jej nie ma, może pobrać binarkę z wydania openai/codex do ~/.happier/tools/providers/codex/ i tam ją trzymać. Twoja własna instalacja zawsze ma pierwszeństwo.

Własną stronę OpenAI o Codex CLI znajdziesz pod github.com/openai/codex. Happier jej nie kopiuje, bo kopia cudzej instrukcji instalacji to kopia, która się dezaktualizuje.

Referencja konfiguracji po stronie Happier — Codex CLI w dokumentacji Happier.

Codex CLI jest jednym z agentów, których Happier potrafi skierować na poświadczenie podłączone raz, zamiast na to, na co jest zalogowany dany komputer. Przyjmuje a Codex subscription or an OpenAI API key.

Podłączone usługi są kluczowane poświadczeniem, a nie agentem, więc ten sam Codex subscription można wybrać dla każdego agenta, który go przyjmuje, na każdym podłączonym komputerze — i to właśnie sprawia, że pula twoich własnych kont przydaje się na więcej niż jednym z nich. Poświadczenie jest szyfrowane i odszyfrowywane na twoich urządzeniach; strona dokumentacji zawiera reguły dla poszczególnych profili, bo to, jakie rodzaje profili przyjmuje każdy agent, to dokładnie ten rodzaj szczegółu, który zmienia się między wydaniami.

Codex CLI to jeden z 13 agentów kodujących z wiersza poleceń, które uruchamia Happier, a wszystkie dzielą jedną listę sesji, jedną skrzynkę uprawnień, jeden zestaw skrótów klawiszowych i jedną konfigurację MCP.

You define an MCP server once and Codex CLI receives it as native MCP inventory, next to whatever MCP servers it already had of its own.

Liczy się to najbardziej w dni, gdy uruchamiasz więcej niż jednego: sesje różnych dostawców obok siebie i dotknięcie powiadomienia otwierające sesję, która zgłosiła żądanie, a nie drzwi wejściowe aplikacji. Pełna lista jest tutaj.

Wpisanie happier codex w terminalu uruchamia sesję dokładnie tam, gdzie stoisz, a ta sama sesja jest w tym samym czasie w aplikacji. To, co czytasz w tej powłoce, jest własnym widokiem sesji od Happier — transkrypcja, monity o uprawnienia, wyjście narzędzi — a nie interfejsem Codex CLI. Nikt nie musi rezygnować z terminala, żeby mieć klienta na telefon.

Kiedy chcesz własnego TUI Codex CLI, happier attach <session-id> na komputerze będącym właścicielem sesji przekazuje ci ją w tmuksie, z gotową historią. W domyślnym runtime to przekazanie jest wyłączne: dopóki sesję ma terminal, wiadomość wysłana z aplikacji czeka w kolejce, zamiast być wpisywana pod tobą, i idzie dalej, gdy oddasz kontrolę.

Przewodnik po attach wymienia przypadki, zamiast obiecywać je wszystkie.

Jedno polecenie na komputerze, który trzyma twój kod, a potem happier codex w repozytorium, w którym chcesz pracować.

Instrukcje krok po kroku są w przewodnikach. Całość jest na licencji MIT, a relay możesz prowadzić sam.